نوروز می آید که از شما مبارک شود،نوروز شمایید

هر چیز که شما را به یاد ما بیاورد 

خوب است ...

نـه ... روبـه روی تـو بـازنـده انـد حـالا هــم

قــــمـاربـازتـریــــن مــــردهـای دنـــیـا هـــم

زمیــن زدم ورقـی را شـروع شـد بــــــــازی

ولی بـه قـصد- فـقط - رو به رو شدن با هم

اگـرچـه مـی دیـدم – اگـرچـه می دانـستی

در ایـن مـقـابله جـز بـاخـتن نـمی خـواهـم

طـنین قـهـقـهه ات در تـبسـمم مـی ریخت

هـجـــوم زلـزلـه ات در غـــرور گـهــگـــــاهـم

نـمی بـریـد چـرا حـکـم مـن شـروع تـــــو را

نـمی گــرفت چــرا بـی بـی تـو را شـاهـــم

سیـاه و سـرخ گـره خـورده بـود و پـیدا بــود

جـنون دسـت تـو در تـک تـک ورق هــــایـم

در ایـن نـبرد ، فـقط بی بی دلـت کـافیست

بـرای کـشـتن پـنـجاه و یـک ورق بــا هـــــم

بـه دست داشتی آن قـدر دل که می لرزید

دل سـیــاه تـریـن بـرگــه هـای بــالا هــــــم

مـرا بـه بـاخـت کـشانـدی ولـی نـیـفـتــادم

بـه ایـن امـید کـه روز خـداست فــردا هـــم

شـروع مـی شود ایـن بــازی ِ تـمـام شده

اگـــرچـه رو بــکـــنی بــرگ آخــرت را هـــم

چقدر بخشیدیم و چقدر خالی ماندیم! انگار کسی ما را جز تنی هوسناک نمیدید!  

و تلخی بغض من هنوز در میان بوسه های گیس تو نا پیداست...  

پیدایم نکن! میگویند مرده ام... 

صدایت که ببارد 

یک قطره ماه هم 

در کاسه آبم بی افتد 

کافی ست: 

من نور می شوم

تو کاری به باران نداری 

چه ببارد چه نه 

چیزی از من به یاد نمی اوری 

من اما هزاری هم که از یادت ببرم 

همین که ببارد 

به خودم می آیم که 

همین دور و بر هایی

... 

.... 

..... 

....... 

ببین بی تو چه بر سر حرف های من آمد

ا نام تو
به خانه برمی‌گردی
و یک چمدان
بوی بال فرشته را
قسمت می‌کنی
 بین ما
مرا در آغوش می‌گیری
در رگ‌هایم
جاری می‌شود
 عطر بهشت
آری
آن شب در آسمان
 خدا
با نام تو
غزل تازه‌ای نوشت